Hoşgörü bizim dünyamızın yamaçlarının gülüdür, çiçeğidir. Biz onu asırlarca hep birlikte, el ele gönül gönüle vererek temsil etmişiz. Ve inşâallah kökünde böylesine bir hoşgörüyü barındıran bu millet ağacının, yeniden hayat bulması sonucunda onu bir meyve hâlinde dışarıya çıkartacak ve hoşgörüyü bir kez daha tam anlamıyla temsil edecektir. Evet, Ahmet Yesevîler, Yunus Emreler, Mevlânalar, Hacı Bektaşlar bu düşüncenin zirvelerinde dolaşan, bizim dünyamızın insanlarıdır.

"Vicdan genişliği" iman, ilim, marifet, muhabbet, mehâfet ve diğergâmlık hisleriyle mamur bir gönlün, engin bir himmetle bütün insanlığı kucaklaması, kalb kapılarını herkese açması, hep affedici, bağışlayıcı, mürüvvetkâr olması ve özellikle de bütün insanların hidayetini dileyip herkesin ebedî mutluluğunu istemesi şeklinde tarif edebileceğimiz bir ruh yüceliğidir.

Milletimizi Yoğuran Kutlu İnsan

Tarihe sevgi, saygı, hoşgörülü anlayışıyla damgasını vuran Türk milleti, asırlar boyunca dinimiz uğrunda savaşmışlar, dünyaya dinimizin emrettiği hoşgörü, sevgi, samimiyeti gösterme gayreti içinde olmuşlardır. Orta Asya’daki eski inançları ile ileride kabul edecekleri İslam dinine yakın dini yaşayışları vardı. Nitekim güzel bir tevafuk sonucu Araplar ile tanışıp, İslam’ı benimseyen Türkler bayrağı devraldıktan sonra bu mukaddes emaneti en güzel biçimde korumuşlardır.