Bir gün okulun üst katındaydık. Onu dinliyoruz. Güzel kelimeler, cümleler çiçekleniyor havada. Tatlı bir musiki akıp gidiyor atmosferimizde.

Can kulağıyla dinliyoruz sohbeti. Gözlerimizde manevi bir ışıldı ve kuru dudaklarımız akan kevsere uzanmış, tatlı tatlı yudumluyor.

Hava oldukça sıcak. Yazın bütün şiddeti İzmir'i kavuruyor. Beşinci katın üfül üfül esen rüzgârı bile sıcak nefesiyle yazı soluyor.

Terliyoruz.

Avrupa bugün İslam'a şüphe, korku ve hatta kinle bakmaktadır. Fakat ne Avrupa ne Müslümanlar birbirinden vazgeçebilir.

Her ikisi de bir arada yaşamaya ve birbirini anlamaya mahkumdurlar. Globalleşme, yeni bir dünya yaşamı bunu gerektirmektedir. Yapılan yeni araştırmalar şunu göstermektedir ki, Avrupa'da yaşayan Müslümanların büyük bir bölümü orada yaşamaktan memnundurlar. Neden memnundurlar? Çünkü bu ülkelerde istikrar var, iş var, daha yüksek yaşama standardı var.

2004 yılı Temmuz Ayının sıcağında bulunduğumuz ildeki “Umre” organizasyonuna katılarak, Hayatımızın Mi’racına bir yolculuk başladı. Yeryüzü Mihrab’ına ulaştığımızda , manevi hayatımızın lezzetini bir kat daha artıran , Vehbi Yıldız Hoca’nında o mevsimde Umre’de ve aynı şehirde bize yakın bir Otel’de ikamet etmiş olması oldu.

Yahudi, Hıristiyan gibi semavî din mensuplarına "Ehl-i Kitap" denir. Kur'an-ı Kerîm'de Ehl-i Kitap'tan çokça bahisler vardır. Ehl-i kitap, Peygamberimizi kabul etmediklerinden kâfir sayılmakla beraber, "Allah'ı inkâr eden" anlamında kâfir değillerdir.

Kur'an-ı Kerîm, Ehl-i Kitab'a bazı konularda, kafirlere nisbetle ayrıcalık tanır.